Muslim 100

Bize Kuteybe b. Saîd b. Cemîl b. Tarîf b. Abdillah es-Sekafî, Mâlik b. Enes'ten -kendisine okunanlar arasında- o Ebû Süheyl'den, o babasından şöyle rivayet etti: Babası, Talha b. Ubeydillah'ı şöyle derken işitmiştir: Necid ehlinden saçı başı dağınık bir adam Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi. Sesinin uğultusunu işitiyor, fakat ne dediğini anlamıyorduk. Nihayet Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) yaklaştı; bir de baktık ki İslâm'dan soruyor. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): 'Gündüz ve gecede beş vakit namaz' buyurdu. Adam: 'Bunların dışında bana (farz olan) bir şey var mı?' dedi. Resûlullah: 'Hayır, ancak nafile olarak kılman müstesna. Bir de Ramazan ayı orucu' buyurdu. Adam: 'Bunun dışında bana (farz olan) bir şey var mı?' dedi. Resûlullah: 'Hayır, ancak nafile olarak tutman müstesna' buyurdu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona zekâtı da zikretti. Adam: 'Bunun dışında bana (farz olan) bir şey var mı?' dedi. Resûlullah: 'Hayır, ancak gönüllü olarak vermen müstesna' buyurdu. (Talha) dedi ki: Adam, 'Vallahi bunun üzerine ne bir şey ekler, ne de bundan bir şey eksiltirim' diyerek arkasını dönüp gitti. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): 'Doğru söylediyse kurtuluşa erdi' buyurdu.