Muslim 127

Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe rivayet etti (dedi ki): Bize Hafs b. Gıyâs, A'meş'ten, o Ebû Süfyân'dan, o Câbir'den; ve (yine A'meş) Ebû Sâlih'ten, o Ebû Hureyre'den rivayet etti. İkisi de dedi ki: Rasûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem): «İnsanlarla savaşmakla emrolundum» buyurdu. İbnü'l-Müseyyeb'in Ebû Hureyre'den rivayet ettiği hadis gibi. (Başka bir isnadla) Bana Ebû Bekir b. Ebî Şeybe rivayet etti (dedi ki): Bize Vekî' rivayet etti; (ayrıca) bana Muhammed b. el-Müsennâ rivayet etti (dedi ki): Bize Abdurrahman (yani İbn Mehdî) rivayet etti. İkisi birlikte dediler ki: Bize Süfyân, Ebü'z-Zübeyr'den, o da Câbir'den rivayet etti. (Câbir) dedi ki: Rasûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: «İnsanlarla, 'Lâ ilâhe illallah' deyinceye kadar savaşmakla emrolundum. 'Lâ ilâhe illallah' dediklerinde ise, -hakkı gereği (ödemeleri gereken haklar) müstesna- kanlarını ve mallarını benden korumuş olurlar; hesapları ise Allah'a aittir.» Sonra şu âyeti okudu: {Sen ancak bir öğüt vericisin. Onların üzerinde bir zorba (musallat kılınmış biri) değilsin.}