Muslim 1445

Bana İshâk b. İbrâhîm ve Muhammed b. Hâtim, ikisi Muhammed b. Bekr'den rivayet etti. (Başka bir tarikle) dedi ki: Bana Hârûn b. Abdillah da rivayet etti, (dedi ki) bize Haccâc b. Muhammed rivayet etti. (Başka bir tarikle) dedi ki: Bana Haccâc eş-Şâir ve Muhammed b. Râfi' de rivayet etti, (dediler ki) bize Abdürrezzâk rivayet etti (lafızları birbirine yakındır). Hepsi İbn Cüreyc'den şöyle dedi: Bana Muğîre b. Hakîm haber verdi, o Ümmü Külsûm bint Ebî Bekr'den, o kendisine Âişe'den haber vererek şöyle dedi: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gece (yatsıyı) geciktirdi; öyle ki gecenin çoğu geçti ve mescittekiler uyudu. Sonra çıkıp namaz kıldı ve şöyle buyurdu: "Şüphesiz bu, onun (asıl) vaktidir; şayet ümmetime zorluk vermekten (endişe etmesem, hep bu vakitte kılardım)." Abdürrezzâk'ın hadisinde ise: "Şayet ümmetime zorluk verecek olmasaydı" (şeklindedir).