Muslim 1516

Bize Muhammed b. Ebî Bekr el-Mukaddemî tahdîs etti: Bize Abbâd b. Abbâd tahdîs etti: Bize Âsım, Ebû Osman'dan, o da Übey b. Ka'b'dan tahdîs etti; şöyle dedi: Ensardan bir adam vardı; evi Medine'nin en uzak evi idi. Buna rağmen namazı Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile kılmayı hiç kaçırmazdı. (Übey) dedi ki: Biz onun için üzülüyorduk. Ona dedim ki: Ey filan! Keşke seni kızgın kumdan ve yerdeki haşerelerden koruyacak bir eşek satın alsan. O: Vallahi, benim evimin Muhammed'in (sallallahu aleyhi ve sellem) evinin yanı başında bitişik olmasını dahi istemem, dedi. (Übey) dedi ki: Ben bunu ağır bir mesele sayarak Allah'ın Peygamberine (sallallahu aleyhi ve sellem) gidip haber verdim. Bunun üzerine (Peygamber) onu çağırdı, o da ona aynısını söyledi ve attığı adımlar karşılığında ecir umduğunu ona zikretti. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: "Şüphesiz umduğun (sevap) senindir" buyurdu.