Muslim 2137

Bize Yunus b. Abdil'ala es-Sadefi ve Amr b. Sevvad el-Amiri tahdis etti, dediler ki: Bize Abdullah b. Vehb haber verdi; bana Amr b. el-Haris, Said b. el-Haris el-Ensari'den, o Abdullah b. Ömer'den haber verdi; (Abdullah b. Ömer) dedi ki: Sa'd b. Ubade bir hastalığa yakalandı. Resulullah (s.a.v.), Abdurrahman b. Avf, Sa'd b. Ebi Vakkas ve Abdullah b. Mes'ud ile birlikte onu ziyarete geldi. Yanına girdiğinde onu baygın (kendinden geçmiş) hâlde buldu. 'Ölmüş mü (işi bitmiş mi)?' dedi. 'Hayır, ey Allah'ın Resulü' dediler. Bunun üzerine Resulullah (s.a.v.) ağladı. Topluluk Resulullah'ın (s.a.v.) ağladığını görünce onlar da ağladı. Buyurdu ki: 'Dinlemez misiniz? Allah ne gözün yaşıyla ne de kalbin üzüntüsüyle azap eder; fakat bununla -diline işaret etti- azap eder veya merhamet eder.'