Muslim 2200

Bize Yahya b. Eyyub, Ebû Bekr b. Ebî Şeybe, Züheyr b. Harb ve Ali b. Hucr es-Sa'dî, hepsi İbn Uleyye'den rivayet etti -lafız Yahya'nındır; (dedi ki) bize İbn Uleyye rivayet etti-; (dedi ki) bize Abdülazîz b. Suheyb, Enes b. Mâlik'ten haber verdi. (Enes) şöyle dedi: Bir cenaze geçirildi ve o hayırla anıldı. Bunun üzerine Allah'ın Nebîsi (s.a.v.): 'Vâcip oldu, vâcip oldu, vâcip oldu' buyurdu. Sonra (başka) bir cenaze geçirildi ve o şerle (kötülükle) anıldı. Allah'ın Nebîsi (s.a.v.) yine: 'Vâcip oldu, vâcip oldu, vâcip oldu' buyurdu. Ömer dedi ki: Babam anam sana feda olsun! Bir cenaze geçirildi, hayırla anıldı, sen 'Vâcip oldu, vâcip oldu, vâcip oldu' dedin. (Başka) bir cenaze geçirildi, şerle anıldı, sen yine 'Vâcip oldu, vâcip oldu, vâcip oldu' dedin. Bunun üzerine Rasulullah (s.a.v.): 'Sizin hayırla andığınız kimseye cennet vâcip oldu; sizin şerle andığınız kimseye de cehennem vâcip oldu. Sizler Allah'ın yeryüzündeki şahitlerisiniz, sizler Allah'ın yeryüzündeki şahitlerisiniz, sizler Allah'ın yeryüzündeki şahitlerisiniz' buyurdu.