Muslim 2603

Bana Ebü't-Tâhir tahdis etti, bize İbn Vehb haber verdi, bana Amr b. el-Hâris haber verdi ki, Abdurrahman b. el-Kâsım ona tahdis etmiş ki, Muhammed b. Ca'fer b. ez-Zübeyr ona tahdis etmiş ki, Abbâd b. Abdillâh b. ez-Zübeyr ona tahdis etmiş ki: O, Nebî'nin (s.a.v.) hanımı Âişe'yi şöyle derken işitti: Ramazan'da bir adam mescitte Rasûlullah'a (s.a.v.) geldi ve: "Ey Allah'ın Rasûlü, yandım, yandım" dedi. Rasûlullah (s.a.v.) ona: "Onun hâli nedir?" diye sordu. "Hanımıma yaklaştım" dedi. "Sadaka ver" buyurdu. "Allah'a yemin olsun ey Allah'ın Peygamberi, benim bir şeyim yok ve buna gücüm yetmiyor" dedi. "Otur" buyurdu. O da oturdu. O bu haldeyken üzerinde yiyecek olan bir eşek süren bir adam çıkageldi. Rasûlullah (s.a.v.): "Az önceki o yanan (adam) nerede?" buyurdu. Adam kalktı. Rasûlullah (s.a.v.): "Bunu sadaka olarak ver" buyurdu. "Ey Allah'ın Rasûlü, bizden başkasına mı? Allah'a yemin olsun ki biz açız, bir şeyimiz yok" dedi. "Öyleyse onu yiyin" buyurdu.