Muslim 322

Bana Muhammed b. Hâtim b. Meymûn ve İbrâhîm b. Dînâr tahdîs etti -lafız İbrâhîm'e aittir- dediler ki: Bize Haccâc -ki o İbn Muhammed'dir- İbn Cüreyc'den tahdîs etti. (İbn Cüreyc) dedi ki: Bana Ya'lâ b. Müslim haber verdi ki, o Saîd b. Cübeyr'i, İbn Abbâs'tan naklederek şöyle tahdîs ederken işitmiş: Şirk ehlinden bazı kimseler çokça öldürmüş ve çokça zina etmişlerdi. Sonra Muhammed'e (sallallâhu aleyhi ve sellem) gelip dediler ki: Senin söylediğin ve davet ettiğin şey elbette güzeldir; keşke bize, yaptıklarımız için bir keffâret olduğunu haber versen. Bunun üzerine şu âyet indi: 'Ve onlar ki Allah ile birlikte başka bir ilâha yalvarmazlar, Allah'ın haram kıldığı canı haksız yere öldürmezler ve zina etmezler. Kim bunu yaparsa cezaya çarpar.' Ve şu âyet indi: 'Ey kendi nefisleri aleyhine haddi aşan kullarım! Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin.'