Muslim 3487

Bize Kuteybe b. Saîd es-Sekafî tahdis etti, bize Ya'kûb -yani İbn Abdurrahman el-Kârî- Ebû Hâzim'den, o Sehl b. Sa'd'dan tahdis etti. (H) Bunu bize Kuteybe de tahdis etti, bize Abdülazîz b. Ebî Hâzim, babasından, o Sehl b. Sa'd es-Sâidî'den tahdis etti. (Sehl) dedi ki: Bir kadın Rasûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi ve: "Ey Allah'ın Rasûlü, kendimi sana hibe etmeye geldim" dedi. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona baktı, bakışını ona doğru yükseltip indirdi (baştan aşağı süzdü), sonra Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) başını (öne) eğdi. Kadın onun kendisi hakkında bir şeye hükmetmediğini görünce oturdu. Ashâbından bir adam kalkıp: "Ey Allah'ın Rasûlü, eğer senin ona ihtiyacın yoksa onu bana nikâhla" dedi. (Rasûlullah): "Yanında bir şey var mı?" dedi. Adam: "Hayır, vallahi ey Allah'ın Rasûlü" dedi. (Rasûlullah): "Ailene git, bir şey bulabilecek misin bak" dedi. (Adam) gitti, sonra döndü ve: "Hayır, vallahi bir şey bulamadım" dedi. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): "Bak, demirden bir yüzük bile olsa" dedi. (Adam) gitti, sonra döndü ve: "Hayır, vallahi ey Allah'ın Rasûlü, demirden bir yüzük bile (yok); ama işte şu benim izârım (belden aşağı giyilen giysim)" -Sehl dedi ki: onun ridâsı (üste giyilen giysisi) yoktu- "onun yarısı ona olsun" dedi. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): "İzârını ne yapacaksın? Sen onu giyersen ondan onun üzerinde bir şey olmaz; o giyerse senin üzerinde ondan bir şey olmaz" dedi. Adam oturdu, oturması uzayınca kalktı. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu arkasını dönmüş (giderken) görünce (çağrılmasını) emretti; çağrıldı. Gelince (Rasûlullah): "Kur'ân'dan yanında ne (ezberin) var?" dedi. Adam: "Yanımda şu sûre, şu sûre var" -onları saydı- dedi. (Rasûlullah): "Onları ezbere okuyabiliyor musun?" dedi. Adam: "Evet" dedi. (Rasûlullah): "Git, onu sana yanındaki Kur'ân (ezberin) karşılığında mülk kıldım (nikâhladım)" dedi. Bu, İbn Ebî Hâzim'in hadisidir; Ya'kûb'un hadisi de lafız bakımından ona yakındır.