Muslim 358

Bize Kuteybe b. Saîd, Ebû Bekir b. Ebî Şeybe, Hennâd b. es-Serî ve Ebû Âsım el-Hanefî -lafız Kuteybe'ye ait olmak üzere- rivayet ederek dediler ki: Bize Ebü'l-Ahvas, Simâk'ten, o Alkame b. Vâil'den, o babasından naklen rivayet etti ki babası şöyle dedi: Hadramevt'ten bir adam ile Kinde'den bir adam Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldiler. Hadramevtli dedi ki: Ey Allah'ın Resûlü! Şu adam, babamdan bana kalan bir arazime el koydu (beni ondan mahrum etti). Kindeli ise: O benim arazimdir, elimdedir, onu ekip biçiyorum; onun bunda hiçbir hakkı yoktur, dedi. Bunun üzerine Allah'ın Resûlü (sallallahu aleyhi ve sellem) Hadramevtliye: "Delilin var mı?" dedi. O: Hayır, dedi. "O halde sana onun yemini (düşer)" buyurdu. Adam: Ey Allah'ın Resûlü! Bu adam yalancı bir fâcirdir, ne üzerine yemin ettiğine aldırmaz ve hiçbir şeyden çekinmez, dedi. Bunun üzerine (Resûlullah): "Ondan senin için bundan başkası yoktur" buyurdu. Adam yemin etmek için gitti. Sırtını dönüp gidince Allah'ın Resûlü (sallallahu aleyhi ve sellem): "Dikkat edin! Eğer o, malını haksız yere yemek için yemin ederse, mutlaka Allah'a, O kendisinden yüz çevirmiş olduğu halde kavuşacaktır" buyurdu.