Muslim 379

Bana Züheyr b. Harb rivayet etti: Bize Ya'kûb b. İbrâhim rivayet etti: Bize İbn Şihâb'ın kardeşinin oğlu, amcasından rivayet etti; dedi ki: Bana Âmir b. Sa'd b. Ebî Vakkâs, babası Sa'd'dan haber verdi ki: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir topluluğa (bir şeyler) verdi; Sa'd da onların arasında oturuyordu. Sa'd dedi ki: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onlardan bir kişiyi kendisine bir şey vermeksizin bıraktı; hâlbuki o benim nazarımda onların en beğendiğim olanıydı. Ben: 'Yâ Rasûlallah, filana ne diye (vermekten) yüz çevirdin? Vallahi ben onu mü'min görüyorum' dedim. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): 'Yahut müslüman (de)' buyurdu. (Sa'd) dedi ki: Biraz sustum, sonra onun hakkında bildiğim şey bana galip geldi ve: 'Yâ Rasûlallah, filana ne diye (vermekten) yüz çevirdin? Vallahi ben onu mü'min görüyorum' dedim. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): 'Yahut müslüman (de)' buyurdu. (Sa'd) dedi ki: Biraz sustum, sonra onun hakkında bildiğim şey bana galip geldi ve: 'Yâ Rasûlallah, filana ne diye (vermekten) yüz çevirdin? Vallahi ben onu mü'min görüyorum' dedim. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): 'Yahut müslüman (de). Ben bir adama, benim nazarımda ondan başkası daha sevgili olduğu hâlde, yüzüstü ateşe atılmasından korktuğum için (bir şeyler) veririm' buyurdu.