Muslim 390

Bunu bize Abdüla'lâ b. Hammâd, Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve Züheyr b. Harb da rivayet etti; dediler ki: Bize Süfyân b. Uyeyne rivayet etti. (H) Bana bunu Harmele b. Yahyâ da rivayet etti; bize İbn Vehb haber verdi; dedi ki: Bana Yûnus rivayet etti. (H) Bize Hasan el-Hulvânî ve Abd b. Humeyd de, Ya'kûb b. İbrâhîm b. Sa'd'dan rivayet etti; bize babam, Sâlih'ten rivayet etti. Hepsi Zührî'den, bu isnad ile rivayet ettiler. İbn Uyeyne'nin rivayetinde "adaletli bir imam ve adil bir hakem olarak" (ifadesi vardır). Yûnus'un rivayetinde "adil bir hakem olarak" (ifadesi vardır); "adaletli bir imam" (ifadesini) zikretmemiştir. Sâlih'in hadisinde ise Leys'in dediği gibi "adaletli bir hakem olarak" (ifadesi vardır). Onun hadisinde şu ziyade vardır: "Nihayet tek bir secde dünyadan ve onun içindekilerden daha hayırlı olacaktır." Sonra Ebû Hureyre şöyle derdi: Dilerseniz şu âyeti okuyun: {Kitap ehlinden hiç kimse yoktur ki, ölümünden önce ona (İsâ'ya) mutlaka iman etmeyecek olsun.}