Muslim 462

Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve Ebû Küreyb -lafız Ebû Küreyb'e aittir- rivayet edip dediler ki: Bize Ebû Muâviye, A'meş'ten, o İbrâhim'den, o Abîde'den, o Abdullah'tan naklen rivayet etti. Abdullah şöyle dedi: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: "Şüphesiz ben, cehennem ehlinden en son çıkacak kişiyi bilirim. O, cehennemden sürünerek çıkan bir adamdır. Ona: 'Git, cennete gir!' denilir." Buyurdu ki: "O gider ve cennete girer, fakat insanların bütün konakları tuttuklarını görür. Bunun üzerine ona: 'İçinde bulunduğun (o cehennem) zamanını hatırlıyor musun?' denilir. O da: 'Evet' der. Ona: 'Dile (temenni et)!' denilir. O da diler. Ona: 'Dilediğin şey ve dünyanın on katı senindir' denilir." Buyurdu ki: "O da: 'Sen Melik (hükümdar) olduğun halde benimle alay mı ediyorsun?' der." (Abdullah) dedi ki: Andolsun ben, Rasûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) azı dişleri görününceye kadar güldüğünü gördüm.