Muslim 4734

Bana Züheyr b. Harb tahdis etti, bize İsmâîl b. İbrâhîm, Ebû Hayyân'dan, o Ebû Zür'a'dan, o Ebû Hüreyre'den tahdis etti. (Ebû Hüreyre) dedi ki: Bir gün Rasûlullah (sav) aramızda ayağa kalktı, ganimetten hırsızlığı (ğulûl) andı, onu ve onun (günahının) ağırlığını büyüttü, sonra şöyle buyurdu: "Sizden birini, kıyamet günü boynunda böğüren bir deve olduğu halde gelip: Ey Allah'ın Rasûlü, bana yardım et! derken; benim de: Senin için hiçbir şeye mâlik değilim (elimden bir şey gelmez), ben sana (hükmü) tebliğ etmiştim! dememe (yol açacak halde) sizden hiçbirinizi bulmayayım! Sizden birini, kıyamet günü boynunda kişneyen bir at olduğu halde gelip: Ey Allah'ın Rasûlü, bana yardım et! derken; benim de: Senin için hiçbir şeye mâlik değilim, ben sana tebliğ etmiştim! dememe (yol açacak halde) bulmayayım! Sizden birini, kıyamet günü boynunda meleyen bir koyun olduğu halde gelip: Ey Allah'ın Rasûlü, bana yardım et! derken; benim de: Senin için hiçbir şeye mâlik değilim, sana tebliğ etmiştim! dememe bulmayayım! Sizden birini, kıyamet günü boynunda çığlık atan bir can (insan) olduğu halde gelip: Ey Allah'ın Rasûlü, bana yardım et! derken; benim de: Senin için hiçbir şeye mâlik değilim, sana tebliğ etmiştim! dememe bulmayayım! Sizden birini, kıyamet günü boynunda dalgalanan (sallanan) bez parçaları olduğu halde gelip: Ey Allah'ın Rasûlü, bana yardım et! derken; benim de: Senin için hiçbir şeye mâlik değilim, sana tebliğ etmiştim! dememe bulmayayım! Sizden birini, kıyamet günü boynunda sessiz (mal: altın ve gümüş) olduğu halde gelip: Ey Allah'ın Rasûlü, bana yardım et! derken; benim de: Senin için hiçbir şeye mâlik değilim, sana tebliğ etmiştim! dememe bulmayayım!"