Muslim 499

Bana Yûnus b. Abdi'l-A'lâ es-Sadefî rivayet edip dedi ki: Bize İbn Vehb haber verdi, dedi ki: Bana Amr b. el-Hâris haber verdi ki, Bekr b. Sevâde kendisine Abdurrahman b. Cübeyr'den, onun da Abdullah b. Amr b. el-Âs'tan rivayetle şöyle anlattı: Nebî (sallallâhu aleyhi ve sellem), Allah Azze ve Celle'nin İbrâhim hakkındaki şu sözünü okudu: "Rabbim! Şüphesiz onlar (putlar) insanlardan birçoğunu saptırdılar. Artık kim bana uyarsa, o bendendir..." âyetini (okudu). İsâ aleyhisselâm da şöyle demişti: "Eğer onlara azap edersen, şüphesiz onlar senin kullarındır; eğer onları bağışlarsan, muhakkak ki sen Azîz ve Hakîm olansın." Sonra ellerini kaldırıp: "Allah'ım! Ümmetim, ümmetim!" dedi ve ağladı. Bunun üzerine Allah Azze ve Celle: "Ey Cebrâil! Muhammed'e git (Rabbin (her şeyi) en iyi bilendir) ve ona sor: Seni ağlatan nedir?" buyurdu. Cebrâil aleyhi's-salâtü ve's-selâm ona gelip sordu. Rasûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) de söylediklerini ona bildirdi (ki O (Allah her şeyi) en iyi bilendir). Bunun üzerine Allah: "Ey Cebrâil! Muhammed'e git ve de ki: Şüphesiz biz ümmetin hususunda seni razı edeceğiz ve seni üzmeyeceğiz" buyurdu.