Muslim 5859

Bize Kuteybe b. Saîd, Mâlik b. Enes'ten -kendisine okunanlar arasında- Ebû Bekir'in azatlısı Sümeyy'den, o Ebû Sâlih es-Semmân'dan, o Ebû Hüreyre'den (rivayet etti) ki, Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Bir adam bir yolda yürürken susuzluğu iyice şiddetlendi. Derken bir kuyu buldu, içine indi ve su içti. Sonra çıktı; bir de baktı ki bir köpek susuzluktan soluyor ve nemli toprağı yiyor. Adam: 'Bu köpeğe, bana isabet eden susuzluğun aynısı isabet etmiş' dedi. Bunun üzerine kuyuya indi, mestini su ile doldurdu, sonra onu ağzıyla tutarak yukarı çıktı ve köpeğe içirdi. Allah da onun bu (amelini) makbul sayıp onu bağışladı." Dediler ki: "Ey Allah'ın Resûlü, bu hayvanlar(a hizmet) sebebiyle bize gerçekten ecir var mı?" Buyurdu ki: "Her yaş (canlı) ciğer(sahibi) için bir ecir vardır."