Muslim 5974

Bana Yûnus b. Abdila'lâ es-Sadefî tahdis etti; bize Abdullah b. Vehb haber verdi; bana Amr -ki o İbnü'l-Hâris'tir- haber verdi ki, Bükeyr kendisine Kâsım b. Abbâs el-Hâşimî'den, o Ümmü Seleme'nin azatlısı Abdullah b. Râfi'den, o Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem)'in eşi Ümmü Seleme'den tahdis etti ki, o şöyle demiştir: İnsanları Havzı anarlarken işitir idim, fakat bunu Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)'ten işitmemiştim. Derken günlerden bir gün, cariye saçımı tararken, Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)'i «Ey insanlar!» derken işittim. Cariyeye: «Benden (biraz) uzaklaş» dedim. O: «(Peygamber) yalnızca erkekleri çağırdı, kadınları çağırmadı» dedi. Ben: «Ben de insanlardanım» dedim. Bunun üzerine Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: «Ben Havzın başında sizin için öncünüzüm. Sakın sizden biri gelip de, yolunu şaşırmış devenin kovulduğu gibi benden kovulmasın! O zaman ben: Bu ne(den)? derim; bana: Senden sonra ne (bidatler) ortaya çıkardıklarını sen bilmezsin, denilir. Ben de: Uzak olsunlar (helâk olsunlar)! derim.»