Muslim 6026

Bize Züheyr b. Harb ve Muhammed b. Abdullah b. Nümeyr rivayet etti -lafız Züheyr'e aittir-, dediler ki: Bize İsmâîl -ki o İbn Uleyye'dir- Eyyûb'dan, o Amr b. Saîd'den, o Enes b. Mâlik'ten rivayet etti. (Enes) dedi ki: Ailesine (çoluk çocuğuna) Resûlullah'tan (s.a.v.) daha merhametli kimse görmedim. Dedi ki: İbrâhîm, Medine'nin dış mahallelerinde (Avâlî'de) süt anaya verilmişti. (Resûlullah) oraya gider, biz de onunla birlikte olurduk; eve girerdi, ev de tütüp dururdu (dumanla dolardı); zira sütbabası bir demirciydi. Onu (çocuğu) alır, öper, sonra dönerdi. Amr dedi ki: İbrâhîm vefat edince Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: 'Şüphesiz İbrâhîm benim oğlumdur; o süt emerken (memede iken) öldü. Onun, cennette süt emme müddetini tamamlayacak iki süt anası vardır.'