Muslim 6121

Bana Harmele b. Yahya b. Abdullah b. Harmele b. İmran et-Tücîbî tahdis etti (dedi ki): Bize İbn Vehb haber verdi (dedi ki): Bana Yunus, İbn Şihab'dan haber verdi (ki): Bana Enes b. Malik haber verdi ki: Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) güneş zevale erdiği (batıya kaydığı) vakit çıktı ve onlara öğle namazını kıldırdı. Selam verince minberin üzerine çıktı, kıyameti andı ve ondan önce büyük işlerin (olacağını) andı. Sonra şöyle buyurdu: 'Kim bana bir şey sormak isterse, ondan bana sorsun. Vallahi, ben şu makamımda durduğum sürece bana hangi şeyi sorarsanız, onu size mutlaka haber vereceğim.' Enes b. Malik dedi ki: İnsanlar Rasulullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) bunu işitince çokça ağladılar. Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de sıklıkla 'Bana sorun' demeye başladı. Bunun üzerine Abdullah b. Huzafe kalkıp: 'Benim babam kim, ey Allah'ın Rasulü?' dedi. (Rasulullah): 'Baban Huzafe'dir' buyurdu. Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sıklıkla 'Bana sorun' deyince Ömer diz çöktü ve: 'Rab olarak Allah'a, din olarak İslam'a ve rasul olarak Muhammed'e razı olduk' dedi. (Ravi) dedi ki: Ömer bunu deyince Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sustu. Sonra Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: '(Kıyamet) yaklaştı. Muhammed'in nefsi elinde olana yemin ederim ki, az önce şu duvarın önünde bana cennet ve cehennem gösterildi; hayır ve şer hususunda bugünkü gibisini (hiç) görmedim.' İbn Şihab dedi ki: Bana Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe haber verdi, dedi ki: Abdullah b. Huzafe'nin annesi, Abdullah b. Huzafe'ye şöyle dedi: 'Senden daha (annesine) asi bir oğul hiç işitmedim. Annenin, cahiliye ehli kadınlarının işlediği bazı şeyleri işlemiş olmasından, senin de onu insanların gözü önünde rezil etmenden emin mi oldun?' Abdullah b. Huzafe dedi ki: 'Vallahi, eğer beni siyah bir köleye nispet etseydi, ona da katılırdım (kabul ederdim).'