Muslim 6960

Bize Muhammed b. es-Sabbah ile Züheyr b. Harb tahdis edip dediler ki: Bize Ömer b. Yunus tahdis etti; bize İkrime b. Ammar tahdis etti; bize İshak b. Abdullah b. Ebi Talha tahdis etti; bize Enes b. Malik -ki onun (İshak'ın) amcasıdır- tahdis etti; dedi ki: Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: "Allah, kulunun kendisine tevbe ettiği andaki tevbesine, sizden şu birinizden daha çok sevinir: Issız bir arazide bineği üzerindeyken (binek) elinden kaçıp gitmiş, üzerinde de yiyeceği ve içeceği bulunan; ondan ümidini kesen ve bir ağaca gelip gölgesine uzanan, bineğinden ümidini kesmiş (bir kimse). O bu haldeyken, bir de bakar ki (bineği) yanında dikiliyor. Hemen onun yularından tutar, sonra aşırı sevincinden: 'Ey Allahım! Sen benim kulumsun, ben de senin Rabbinim' der. Aşırı sevincinden (böyle) yanılmıştır."