Muslim 6967

Bana İshak b. Mansur tahdis etti; bize Abdüssamed haber verdi; babamı tahdis ederken işittim; bize Said el-Cüreyri, Ebu Osman en-Nehdi'den, o Hanzala'dan tahdis etti; dedi ki: Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'in yanındaydık; bize öğüt verdi ve cehennemi hatırlattı. Sonra eve geldim de çocuklarla güldüm (şakalaştım) ve karımla oynaştım. Dedi ki: (Sonra) çıktım ve Ebu Bekr'le karşılaştım; bunu ona anlattım. O: "Ben de senin anlattığının aynısını yaptım" dedi. Derken Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile karşılaştık. Ben: "Ey Allah'ın Resulü! Hanzala münafık oldu" dedim. O: "Dur (böyle deme)!" buyurdu. Ben de ona (durumu) hadisi anlattım. Ebu Bekr: "Ben de onun yaptığının aynısını yaptım" dedi. Bunun üzerine: "Ey Hanzala, bir saat (böyle), bir saat (öyle); eğer kalpleriniz zikir esnasında olduğu gibi (sürekli) olsaydı, melekler sizinle musafaha eder, hatta yollarda size selam verirlerdi" buyurdu.