Muslim 7244

Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe tahdis etti, bize Yûnus b. Muhammed tahdis etti, bize Kâsım b. el-Fadl el-Huddânî, Muhammed b. Ziyâd'dan, o da Abdullah b. ez-Zübeyr'den (rivayet etti) ki, Âişe şöyle dedi: Resûlullah (s.a.v.) uykusunda (huzursuzca) kımıldadı. Dedik ki: Ey Allah'ın Resûlü! Uykunda daha önce yapmadığın bir şey yaptın. Buyurdu ki: 'Ne tuhaf! Ümmetimden bazı insanlar, Kureyş'ten Beyt'e sığınmış bir adamın (peşinden) Beyt'e yöneliyorlar; düzlüğe (beydâ) vardıklarında yere batırılırlar.' Dedik ki: Ey Allah'ın Resûlü! Yol, (her türlü) insanı bir araya getirir. Buyurdu ki: 'Evet, onların içinde (niyetini) bilerek gelen, zorlanan ve yolcu vardır; hepsi tek bir helâk ile helâk olurlar, fakat çeşitli sonuçlara (varış yerlerine) giderler. Allah onları niyetlerine göre diriltir.'