Muslim 7438

Bize Muhammed b. Ebî Ömer tahdis etti; bize Süfyân, Süheyl b. Ebî Sâlih'ten, o babasından, o Ebû Hüreyre'den tahdis etti, dedi ki: (Ashab) dediler ki: Ey Allah'ın Rasûlü, kıyamet günü Rabbimizi görecek miyiz? Buyurdu ki: "Bulut bulunmayan bir öğle vaktinde güneşi görmede birbirinizle itişip zahmet çeker misiniz?" "Hayır" dediler. Buyurdu ki: "Peki dolunay gecesinde, bulut içinde olmayan ayı görmede zahmet çeker misiniz?" "Hayır" dediler. Buyurdu ki: "Nefsim elinde olana yemin ederim ki, Rabbinizi görmede, ancak bu ikisinden birini görmede çektiğiniz zahmet kadar zahmet çekersiniz. Sonra (Allah) kula kavuşur da der ki: 'Ey filan! Seni ağırlamadım mı, seni efendi kılmadım mı, seni evlendirmedim mi, atları ve develeri sana boyun eğdirmedim mi, başkanlık edip (ganimetten payını alarak) rahatça yaşamana izin vermedim mi?' Kul: 'Evet' der. (Allah) der ki: 'Bana kavuşacağını hiç sandın mı?' Kul: 'Hayır' der. (Allah) der ki: 'İşte sen beni unuttuğun gibi ben de seni unutuyorum.' Sonra ikinciye kavuşur, der ki: 'Ey filan! Seni ağırlamadım mı, seni efendi kılmadım mı, seni evlendirmedim mi, atları ve develeri sana boyun eğdirmedim mi, başkanlık edip rahatça yaşamana izin vermedim mi?' Kul: 'Evet, ya Rabbi' der. (Allah) der ki: 'Bana kavuşacağını hiç sandın mı?' Kul: 'Hayır' der. (Allah) der ki: 'İşte sen beni unuttuğun gibi ben de seni unutuyorum.' Sonra üçüncüye kavuşur da ona da bunun benzerini söyler. O ise: 'Ya Rabbi, sana, kitabına ve rasûllerine iman ettim, namaz kıldım, oruç tuttum, sadaka verdim' der ve gücünün yettiğince (kendini) hayırla över. (Allah) der ki: 'Öyleyse (bekle) burada.' Sonra ona: 'Şimdi senin aleyhine şahidimizi göndereceğiz' denir. O da içinden: 'Benim aleyhime kim şahitlik edecek?' diye düşünür. Derken ağzına mühür vurulur ve uyluğuna, etine ve kemiklerine: 'Konuş!' denir; uyluğu, eti ve kemikleri onun ameliyle konuşur. Bu, kendisi hakkında (öne süreceği) bir mazeret bırakılmaması içindir. İşte bu, münafıktır; işte bu, Allah'ın kendisine gazap ettiği kimsedir."