Muslim 7439

Bize Ebû Bekr b. en-Nadr b. Ebî'n-Nadr tahdis etti; bana Ebû'n-Nadr Hâşim b. el-Kâsım tahdis etti; bize Ubeydullah el-Eşcaî, Süfyân es-Sevrî'den, o Ubeyd el-Mükteb'den, o Fudayl'den, o eş-Şaʿbî'den, o Enes b. Mâlik'ten tahdis etti, dedi ki: Rasûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanındaydık; derken güldü ve buyurdu ki: "Neye güldüğümü biliyor musunuz?" Biz: "Allah ve Rasûlü daha iyi bilir" dedik. Buyurdu ki: "Kulun Rabbine hitabına (güldüm). (Kul) der ki: 'Ya Rabbi, beni zulümden korumadın mı?' (Allah): 'Evet' der. (Kul) der ki: 'Ben kendi aleyhime, kendimden olan bir şahitten başkasına razı olmam.' (Allah) der ki: 'Bugün, aleyhine şahit olarak nefsin yeter, bir de şahitler olarak Kirâmen Kâtibîn (şerefli yazıcı melekler) yeter.' Derken ağzına mühür vurulur ve uzuvlarına: 'Konuşun!' denir; onlar da onun amellerini söyler. Sonra kendisiyle konuşma arasındaki engel kaldırılır (tekrar konuşmasına izin verilir). Bunun üzerine (uzuvlarına): 'Uzak olun, helâk olun! Ben sizi savunmak uğruna mücadele ediyordum' der."