Muslim 7528

Bana Ebü't-Tâhir Ahmed b. Amr b. Serh ve Harmele b. Yahyâ et-Tücîbî tahdis etti -Ebü't-Tâhir "bize tahdis etti", Harmele "bize haber verdi" dedi- İbn Vehb (dedi ki): Bana Yûnus, İbn Şihâb'dan haber verdi ki: Bana Urve b. ez-Zübeyr haber verdi ki, o Âişe'ye Allah'ın {Eğer yetimler hakkında adaleti gözetememekten korkarsanız, size helâl olan (hoşunuza giden) kadınlardan ikişer, üçer, dörder nikâhlayın} sözü (âyeti) hakkında sordu. (Âişe) dedi ki: 'Ey kızkardeşimin oğlu, o (âyette kastedilen), velisinin himayesinde (kucağında) bulunan, malında ona ortak olan yetim kızdır. Velisinin, onun malı ve güzelliği hoşuna gider de, mehrinde adaleti gözetmeksizin -yani ona, başkasının vereceği kadarını vermeksizin- onunla evlenmek ister. İşte (erkekler), bu (yetim kızlar) hakkında adaleti gözetmedikçe ve mehir bakımından onlara lâyık oldukları en yüksek (miktarı) vermedikçe onlarla evlenmekten men edildiler; ve onların dışındaki, kendilerine helâl olan kadınları nikâhlamaları emrolundu.' Urve dedi ki: Âişe şöyle dedi: 'Sonra insanlar, bu âyetten sonra, onlar (yetim kızlar) hakkında Resûlullah'tan (s.a.v.) fetva istediler. Bunun üzerine Allah -azze ve celle- şu âyeti indirdi: {Senden kadınlar hakkında fetva isterler. De ki: Onlar hakkında size Allah fetva veriyor; ve kendilerine yazılanı (farz kılınanı) vermediğiniz, üstelik nikâhlamak istediğiniz o yetim kadınlar hakkında Kitap'ta size okunan (âyet de fetva verir)}.' (Âişe) dedi ki: 'Allah Teâlâ'nın "Kitap'ta size okunan" diye zikrettiği (şey), Allah'ın kendisinde {Eğer yetimler hakkında adaleti gözetememekten korkarsanız, size helâl olan kadınlardan nikâhlayın} buyurduğu ilk âyettir.' Âişe dedi ki: 'Allah'ın diğer âyetteki {üstelik nikâhlamak istediğiniz} sözü, birinizin, himayesinde bulunan, malı ve güzelliği az olan yetim kıza rağbet etmemesi (ondan yüz çevirmesi) hâliyle (ilgilidir). İşte, (fakir olanlardan) yüz çevirdikleri için, yetim kadınlardan malına ve güzelliğine rağbet ettikleriyle ancak adaletle evlenmeleri (emredilip aksi) men edildi.'