Muslim 7544

Bana Hârûn b. Abdullah tahdis etti, bize Ebü'n-Nadr Hâşim b. el-Kâsım el-Leysî tahdis etti, bize Ebû Muâviye -yani Şeybân- Mansûr b. el-Mu'temir'den, o Saîd b. Cübeyr'den, o İbn Abbâs'tan tahdis etti. (İbn Abbâs) dedi ki: Şu âyet Mekke'de indi: {Onlar ki Allah ile beraber başka bir ilâha yalvarmazlar} sözünden {hor ve hakir (aşağılanmış) olarak} sözüne kadar. Bunun üzerine müşrikler: Biz Allah'a denk (ortak) koşmuş, Allah'ın haram kıldığı canı öldürmüş ve çirkin işler (fuhşiyat) yapmışken İslâm bize ne fayda sağlar, dediler. Bunun üzerine Allah Azze ve Celle {Ancak tövbe eden, iman eden ve salih amel işleyen müstesna} (âyetini) âyetin sonuna kadar indirdi. (İbn Abbâs) dedi ki: Fakat kim İslâm'a girip onu akledip (kavradıktan) sonra öldürürse, onun için tövbe yoktur.