Muslim 1005

Bize Kuteybe b. Saîd tahdis etti, bize Ebû Avâne, Mûsâ b. Ebî Âişe'den, o Saîd b. Cübeyr'den, o da İbn Abbâs'tan; Yüce Allah'ın "Onu (vahyi) acele (ezberlemek) için dilini onunla kımıldatma" âyeti hakkında şöyle dedi: Nebî (sallallâhu aleyhi ve sellem) vahiyden dolayı büyük bir zorluk çekiyor, dudaklarını kımıldatıyordu. İbn Abbâs bana dedi ki: Resûlullah'ın (sallallâhu aleyhi ve sellem) onları kımıldattığı gibi ben de o ikisini (dudaklarımı) kımıldatıyorum. Saîd de dedi ki: İbn Abbâs'ın onları kımıldattığı gibi ben de o ikisini kımıldatıyorum; ve dudaklarını kımıldattı. Bunun üzerine Yüce Allah şunu indirdi: "Onu acele (ezberlemek) için dilini onunla kımıldatma. Şüphesiz onu (kalbinde) toplamak ve okutmak bize aittir." (İbn Abbâs) dedi ki: Onu senin göğsünde (kalbinde) toplamak, sonra da onu okumandır. "Onu okuduğumuz zaman, onun okunuşuna uy." Dedi ki: Onu dinle ve sus, sonra onu okutmak da bize aittir. Dedi ki: Böylece Resûlullah'a (sallallâhu aleyhi ve sellem) Cebrâil geldiğinde onu dinlerdi; Cebrâil gidince de Nebî (sallallâhu aleyhi ve sellem) onun kendisine okuduğu gibi okurdu.