Muslim 1110

Bize Muhammed b. Abdillah b. Numeyr tahdis etti, bize Ebû Hâlid -yani el-Ahmer- Huseyn el-Muallim'den tahdis etti. (H) Dedi ki: Bize İshak b. İbrahim de tahdis etti -lafız ona aittir- dedi ki: Bize İsa b. Yûnus haber verdi, bize Huseyn el-Muallim, Budeyl b. Meysere'den, o Ebu'l-Cevzâ'dan, o da Âişe'den şöyle rivayet etti: Âişe dedi ki: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) namaza tekbir ile, kıraati de {Elhamdü lillâhi Rabbi'l-âlemîn} ile başlardı. Rükûya vardığında başını (aşırı) yukarı kaldırmaz ve (aşırı) aşağı da eğmez, aksine bu ikisinin ortasında tutardı. Rükûdan başını kaldırdığında dosdoğru dikilmeden secdeye varmazdı. Secdeden başını kaldırdığında da düzgünce oturmadan (tekrar) secdeye varmazdı. Her iki rekâtta bir teşehhüd okurdu. Sol ayağını yere yayar, sağ ayağını dikerdi. Şeytan oturuşundan nehyederdi ve kişinin kollarını yırtıcı hayvanın yayışı gibi (yere) yaymasını yasaklardı. Namazı selam ile bitirirdi. İbn Numeyr'in Ebû Hâlid'den yaptığı rivayette ise: "Şeytanın topuğundan (üzerine oturmaktan) nehyederdi" ifadesi geçmektedir.