Muslim 1718

Bana Harmele b. Yahyâ tahdîs etti: Bize İbn Vehb tahdîs etti: Bana Amr b. el-Hâris, İbn Şihâb'tan, o Urve b. ez-Zübeyr'den, o da Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)'in eşi Âişe'den haber verdi. Âişe şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), yatsı namazını -ki insanlar buna 'atame' derler- bitirmesinden fecre kadar olan sürede on bir rekât namaz kılardı. Her iki rekâtta bir selâm verir ve bir rekâtla vitir yapardı. Müezzin sabah namazının ezanını okuyup bitirdiğinde, fecir kendisine açıkça belli olup müezzin ona geldiğinde kalkar, hafif iki rekât kılar, sonra müezzin ikamet için gelinceye kadar sağ yanı üzerine uzanırdı. Bunu bana Harmele de tahdîs etti: Bize İbn Vehb haber verdi: Bana Yûnus, İbn Şihâb'tan bu isnâd ile haber verdi. Harmele hadîsi bunun benzeriyle rivâyet etti; ancak o, 'fecir kendisine açıkça belli olup müezzin ona geldiğinde' kısmını zikretmedi ve ikameti anmadı. Hadîsin geri kalanı ise Amr'ın hadîsiyle tıpatıp aynıdır.