Muslim 1788

Bana Abdullah b. Hâşim b. Hayyân el-Abdî rivayet etti: Bize Abdurrahman -yani İbn Mehdî- rivayet etti: Bize Süfyân, Seleme b. Küheyl'den, o Küreyb'den, o da İbn Abbâs'tan (r.a.) şöyle dediğini rivayet etti: Bir gece teyzem Meymûne'nin yanında kaldım. Peygamber (s.a.v.) gecenin bir vaktinde kalktı, ihtiyacını giderdi, sonra yüzünü ve ellerini yıkadı, ardından uyudu. Sonra tekrar kalktı, su tulumuna gitti, bağını çözdü, sonra iki abdest arası (ne çok bol ne de çok az) bir abdest aldı; suyu çok kullanmadı ama (uzuvlarına suyu) ulaştırdı. Sonra kalktı ve namaz kıldı. Ben de kalktım ve onun için (onu gözetlemek için) uyanık olduğumu görmesinden hoşlanmadığım için gerinip esnedim, sonra abdest aldım. O kalktı, namaz kıldı. Ben de solunda durdum; elimden tutup beni sağına döndürdü. Rasûlullah'ın (s.a.v.) gece namazı on üç rekâta tamamlandı. Sonra yan üstü yattı ve horlayıncaya kadar uyudu; uyuduğu zaman horlardı. Derken Bilâl gelip ona namazı bildirdi. O kalktı, namaz kıldı ve (yeniden) abdest almadı. Duasında şu sözler vardı: "Allah'ım! Kalbime nur ver, gözüme nur ver, kulağıma nur ver, sağıma nur ver, soluma nur ver, üstüme nur ver, altıma nur ver, önüme nur ver, arkama nur ver ve benim için nuru büyüt (arttır)." Küreyb dedi ki: Sandıkta (hafızamda) kalan yedi (söz) daha vardı. Abbâs'ın çocuklarından biriyle karşılaştım, o bunları bana anlattı; sinirlerimi, etimi, kanımı, saçımı ve derimi zikretti; ve iki şey daha zikretti.