Muslim 2085

Bana Ebü't-Tâhir rivayet etti; (dedi ki) bize İbn Vehb haber verdi; (dedi ki) İbn Cüreyc'i, bize Atâ b. Ebî Rabâh'tan, o da Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) zevcesi Âişe'den (naklen) rivayet ederken işittim ki, (Âişe) şöyle dedi: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), rüzgâr şiddetlendiğinde: 'Allah'ım, senden onun hayrını, içindekinin hayrını ve kendisiyle gönderildiği şeyin hayrını isterim; onun şerrinden, içindekinin şerrinden ve kendisiyle gönderildiği şeyin şerrinden sana sığınırım' derdi. (Âişe) dedi ki: Gök(yüzü) bulutlanıp (yağmur belirtisi gösterince) onun rengi değişir, çıkar girer, bir gider bir gelirdi. Yağmur yağınca (bu endişe) kendisinden açılır (giderdi); ben bunu yüzünden anlardım. Âişe dedi ki: Ona sordum; (Resûlullah): 'Ey Âişe, belki de bu, Âd kavminin dediği gibidir: 'Onu, vadilerine doğru gelen bir bulut olarak gördüklerinde: Bu, bize yağmur getirecek bir buluttur, dediler.'' buyurdu.