Muslim 2096

Bize İshâk b. İbrâhim tahdis etti; bize Muhammed b. Bekr haber verdi; bize İbn Cüreyc haber verip dedi ki: Atâ'yı şöyle derken işittim: Ubeyd b. Umeyr'i şöyle derken işittim: Bana, doğruluğuna güvendiğim biri -sanırım Âişe'yi kastediyordu- tahdis etti ki: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında güneş tutuldu da (Resûlullah) şiddetli bir kıyama durdu: Ayakta durup sonra rükûya varıyor, sonra ayağa kalkıp sonra rükûya varıyor, sonra ayağa kalkıp sonra rükûya varıyordu; böylece iki rekâtta üç rükû ve dört secde (kıldı). Sonra namazdan ayrıldı ve güneş açılmıştı. Rükûya vardığında 'Allâhu ekber' der, sonra rükûya varırdı; başını kaldırdığında ise 'Semiallâhu limen hamideh' derdi. Sonra kalkıp Allah'a hamd etti ve O'nu övdü, ardından şöyle buyurdu: 'Şüphesiz güneş ve ay ne birinin ölümü ne de hayatı için tutulur; fakat onlar Allah'ın ayetlerindendir; Allah onlarla kullarını korkutur. Bir tutulma gördüğünüzde, onlar açılıncaya kadar Allah'ı zikredin.'