Muslim 2117

Bize Ebû Âmir el-Eş'arî Abdullah b. Berrâd ile Muhammed b. el-Alâ tahdis edip dediler ki: Bize Ebû Üsâme, Büreyd'den, o Ebû Bürde'den, o Ebû Mûsâ'dan tahdis etti. (Ebû Mûsâ) şöyle dedi: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında güneş tutuldu da (Peygamber), kıyametin kopması olabileceğinden korkarak telaşla kalktı; nihayet mescide geldi. Namaza durup, herhangi bir namazda yaptığını görmediğim en uzun kıyam, rükû ve secde ile namaz kıldı. Sonra şöyle buyurdu: 'Şüphesiz Allah'ın gönderdiği bu âyetler ne birinin ölümü ne de hayatı için olur; fakat Allah, onlarla kullarını korkutmak için onları gönderir. Onlardan bir şey gördüğünüzde, O'nu zikretmeye, O'na dua etmeye ve O'ndan bağışlanma dilemeye koşun.' İbn el-Alâ'nın rivayetinde 'kesefeti'ş-şemsü' (şeklinde) ve 'kullarını korkutur' (ifadesiyle geçer).