Muslim 2149

Bize Davud b. Ruşeyd tahdis etti; bize İsmail İbn Uleyye tahdis etti; bize Eyyub, Abdullah b. Ebi Müleyke'den tahdis etti; (Abdullah) dedi ki: İbn Ömer'in yanında oturuyordum ve Osman'ın kızı Ümmü Eban'ın cenazesini bekliyorduk. Yanında Amr b. Osman da vardı. Derken İbn Abbas, bir kılavuzun rehberliğinde geldi; sanırım (kılavuz) ona İbn Ömer'in yerini haber verdi. (İbn Abbas) gelip yanıma oturdu, böylece ben ikisinin arasında kaldım. Derken evden bir ses (feryat) geldi. Bunun üzerine İbn Ömer -sanki Amr'a, kalkıp onları men etmesini ima ederek- dedi ki: Resulullah'ı (s.a.v.) şöyle derken işittim: 'Ölü, ailesinin ağlaması sebebiyle gerçekten azap görür.' (Ravi) dedi ki: Abdullah bunu mutlak (kayıtsız) olarak söyledi. İbn Abbas ise dedi ki: Müminlerin emiri Ömer b. el-Hattab ile beraberdik. Beyda'ya vardığımızda, bir ağacın (altına) inmiş bir adam gördü. Bana 'Git, o adamın kim olduğunu benim için öğren' dedi. Gittim, bir de baktım ki o, Süheyb'miş. Ona dönüp 'O adamın kim olduğunu benim için öğrenmemi emretmiştin; o Süheyb'dir' dedim. (Ömer) 'Ona söyle bize katılsın' dedi. 'Yanında ailesi var' dedim. 'Yanında ailesi olsa da (katılsın)' dedi -Eyyub bazen 'Ona söyle bize katılsın (dedi)' der-. (Medine'ye) geldiğimizde çok geçmeden müminlerin emiri yaralandı. Süheyb 'Vah kardeşim! Vah arkadaşım!' diyerek geldi. Ömer 'Bilmez misin veya işitmedin mi -Eyyub 'yahut 'Bilmez misin, işitmez misin' dedi' der- ki Resulullah (s.a.v.) 'Ölü, ailesinin bir kısım ağlaması sebebiyle gerçekten azap görür' buyurdu?' dedi. (Ravi) dedi ki: Abdullah bunu mutlak olarak söyledi, Ömer ise 'bir kısım (ağlaması)' dedi. Kalkıp Aişe'nin yanına girdim ve İbn Ömer'in söylediğini ona anlattım. Bunun üzerine 'Hayır, vallahi Resulullah (s.a.v.) 'Ölü, birinin ağlaması sebebiyle azap görür' diye asla söylemedi. Fakat o şöyle buyurdu: 'Allah, kâfirin azabını, ailesinin ağlaması sebebiyle artırır. Şüphesiz güldüren de ağlatan da Allah'tır. Hiçbir günahkâr başkasının günahını (yükünü) taşımaz'' dedi. Eyyub dedi ki: İbn Ebi Müleyke dedi ki: Bana el-Kasım b. Muhammed tahdis edip dedi ki: Ömer ile İbn Ömer'in sözü Aişe'ye ulaşınca 'Siz bana, yalancı olmayan ve yalanlanmayan iki kişiden naklediyorsunuz; fakat kulak (işitme) yanılır' dedi.