Muslim 2389

Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe rivayet etti, bize Zeyd b. el-Hubâb rivayet etti, bana Muâviye b. Sâlih haber verdi, bana Rabîa b. Yezîd ed-Dımaşkî rivayet etti, o Abdullah b. Âmir el-Yahsabî'den; (Abdullah) dedi ki: Muâviye'yi şöyle derken işittim: 'Ömer'in devrindeki (bilinen) bir hadis dışında, (başka) hadisler (nakletmek)ten sakının; çünkü Ömer, insanları aziz ve celil olan Allah hakkında korkuturdu (Allah korkusuyla titretirdi). Ben Allah'ın Resûlü'nü (s.a.v.) şöyle buyururken işittim: 'Allah kimin hakkında hayır dilerse, onu dinde fakih (anlayışlı) kılar.' Yine Allah'ın Resûlü'nü (s.a.v.) şöyle buyururken işittim: 'Ben ancak bir hazinedarım; kime gönül hoşluğuyla verirsem, onun için o(nda) bereket olur; kime de isteyip durması ve aç gözlülüğü (hırsı) sebebiyle verirsem, o, yiyip de doymayan kimse gibi olur.''