Muslim 3304

Bize Kuteybe b. Saîd tahdis etti; bize Leys, Saîd b. Ebî Saîd'den, o Ebû Şüreyh el-Adevî'den tahdis etti ki, o Amr b. Saîd'e -o Mekke'ye askerî birlikler sevk ederken- şöyle dedi: Ey emîr, bana izin ver de sana, Fetih gününün ertesinde Allah'ın Resulü sallallahu aleyhi ve sellem'in söylediği; iki kulağımın işittiği, kalbimin belleyip koruduğu ve o konuşurken iki gözümün gördüğü bir sözü anlatayım. O, Allah'a hamd edip O'nu övdü, sonra şöyle buyurdu: "Şüphesiz Mekke'yi Allah haram kılmıştır, insanlar haram kılmamıştır. Bu yüzden Allah'a ve ahiret gününe iman eden bir kimseye, orada kan dökmesi ve orada bir ağaç kesmesi helal değildir. Eğer biri, Allah'ın Resulü sallallahu aleyhi ve sellem'in orada savaşmasını (delil göstererek) kendine ruhsat çıkarırsa, ona deyin ki: Allah, Resulüne izin verdi, size izin vermedi. Bana da orada yalnızca gündüzün bir saatinde izin verdi. Onun haramlığı bugün, dünkü haramlığı gibi geri dönmüştür. Burada bulunan, bulunmayana ulaştırsın." Ebû Şüreyh'e: Amr sana ne dedi? diye soruldu. Dedi ki: Ben bunu senden daha iyi bilirim ey Ebû Şüreyh; Harem, ne bir isyankârı ne kan (dökerek, adam öldürerek) kaçanı ne de soygun/hırsızlıkla (harâbe) kaçanı korur.