Muslim 3681

Ebu't-Tahir bana tahdis etti; İbn Vehb bize tahdis etti. (H) Harmele b. Yahya et-Tücibi de bana tahdis etti -lafız onundur-; Abdullah b. Vehb bize haber verdi; Yunus b. Yezid bana haber verdi; İbn Şihab'dan (rivayetle) Ebu Seleme b. Abdirrahman b. Avf bana haber verdi ki, Aişe şöyle dedi: Resulullah (s.a.v.) eşlerini muhayyer bırakmakla (tahyir) emrolununca benden başladı ve şöyle dedi: 'Ben sana bir mesele söyleyeceğim; anne-babana danışıncaya kadar acele etmemende senin için bir sakınca yoktur.' Aişe dedi ki: O, anne-babamın benden, ondan ayrılmamı emretmeyeceklerini biliyordu. Dedi ki: Sonra şöyle dedi: 'Allah Azze ve Celle şöyle buyurdu: {Ey Peygamber! Eşlerine söyle: Eğer dünya hayatını ve süsünü istiyorsanız, gelin size (mut'a) vereyim ve sizi güzel bir şekilde salıvereyim. Yok eğer Allah'ı, Resulünü ve ahiret yurdunu istiyorsanız, (bilin ki) Allah içinizden iyilik edenlere büyük bir mükafat hazırlamıştır.}' Aişe dedi ki: Ben dedim ki: Bunun neyinde anne-babama danışacağım? Ben Allah'ı, Resulünü ve ahiret yurdunu istiyorum. Aişe dedi ki: Sonra Resulullah'ın (s.a.v.) (diğer) eşleri de benim yaptığım gibi yaptı.