Muslim 3697

Bize Yahya b. Yahya tahdis etti, dedi ki: Malik'e, Esved b. Süfyan'ın azatlısı Abdullah b. Yezid'den, onun Ebu Seleme b. Abdirrahman'dan, onun da Fatıma bint Kays'tan (naklettiğini) okudum. (Fatıma'ya göre) Ebu Amr b. Hafs, kendisi yolculukta iken (gaib olduğu halde) onu kesin olarak (el-bette) boşadı. Vekili ona (bir miktar) arpa gönderdi. Fatıma buna kızıp hoşnutsuz oldu. Vekil de: Vallahi bizim üzerimizde senin hiçbir hakkın yok, dedi. Bunun üzerine Fatıma Resulullah'a (sav) gelip bunu ona anlattı. O da: 'Onun üzerinde sana nafaka yoktur' buyurdu. Ve ona iddetini Ümmü Şerik'in evinde geçirmesini emretti, sonra şöyle buyurdu: 'O, ashabımın gelip gittiği bir kadındır. Sen iddetini İbn Ümmü Mektum'un yanında geçir; çünkü o ama (kör) bir adamdır, (yanında) elbiseni çıkarabilirsin. İddetin bitince bana haber ver.' Fatıma dedi ki: İddetim bitince, Muaviye b. Ebi Süfyan ile Ebu Cehm'in bana talip olduklarını (evlenme teklif ettiklerini) ona söyledim. Resulullah (sav): 'Ebu Cehm'e gelince, o değneği omzundan indirmez (hep dövmekle meşguldür); Muaviye'ye gelince, o hiç malı olmayan bir yoksuldur. Sen Üsame b. Zeyd ile evlen' buyurdu. Ben bundan hoşlanmadım. Sonra: 'Üsame ile evlen' buyurdu. Ben de onunla evlendim. Allah onda bir hayır kıldı ve ben (bahtiyar olup başkalarının) gıpta ettiği (biri) oldum.