Muslim 3710

Bunu bize Muhammed b. Amr b. Cebele de tahdis etti, bize Ebu Ahmed tahdis etti, bize Ammar b. Ruzeyk, Ebu İshak'tan tahdis etti; (Ebu İshak) dedi ki: el-Mescidü'l-A'zam'da Esved b. Yezid ile birlikte oturuyordum, yanımızda Şa'bi de vardı. Şa'bi, Fatıma bint Kays'ın, Resulullah'ın (sav) ona mesken ve nafaka tayin etmediği (yönündeki) hadisini nakletti. Bunun üzerine Esved bir avuç çakıl taşı alıp onunla ona (Şa'bi'ye) attı ve dedi ki: Yazık sana! Böyle bir (şeyi) mi naklediyorsun?! Ömer dedi ki: Biz, -ezberlemiş mi yoksa unutmuş mu olduğunu bilmediğimiz- bir kadının sözü yüzünden Allah'ın Kitabı'nı ve Peygamberimizin (sav) Sünnetini terk etmeyiz. Onun (boşanmış kadının) meskeni ve nafakası vardır. Allah Azze ve Celle: 'Onları evlerinden çıkarmayın, apaçık bir hayasızlık (fuhuş) işlemedikçe de onlar (kendileri) çıkmasınlar' buyurdu.