Muslim 3728

Bize Yahyâ b. Yahyâ tahdîs etti; (dedi ki:) Mâlik'e, Abdullah b. Ebî Bekr'den, o Humeyd b. Nâfi'den, o da Zeyneb bint Ebî Seleme'den (naklen) okudum ki (Zeyneb) ona şu üç hadisi haber vermiş. (Râvi) dedi ki: Zeyneb şöyle dedi: Babası Ebû Süfyân vefat ettiğinde, Peygamber'in (s.a.v.) zevcesi Ümmü Habîbe'nin yanına girdim. Ümmü Habîbe, içinde sarılık bulunan bir koku -halûk yahut başka bir şey- istedi, ondan bir cariyeye sürdü, sonra da onu kendi iki yanağına sürdü. Sonra dedi ki: Vallahi benim kokuya ihtiyacım yok; ancak ben Allah Resûlü'nü (s.a.v.) minberde şöyle derken işittim: 'Allah'a ve âhiret gününe iman eden bir kadının, bir ölü için üç (gün)den fazla yas tutması helâl değildir; ancak koca için dört ay on (gün müstesna).' Zeyneb dedi ki: Sonra, kardeşi vefat ettiğinde Zeyneb bint Cahş'ın yanına girdim. O da koku istedi, ondan (biraz) süründü, sonra dedi ki: Vallahi benim kokuya ihtiyacım yok; ancak ben Allah Resûlü'nü (s.a.v.) minberde şöyle derken işittim: 'Allah'a ve âhiret gününe iman eden bir kadının, bir ölü için üç (gün)den fazla yas tutması helâl değildir; ancak koca için dört ay on (gün).' Zeyneb dedi ki: Annem Ümmü Seleme'yi şöyle derken işittim: Allah Resûlü'ne (s.a.v.) bir kadın geldi ve: 'Ey Allah'ın Resûlü! Kızımın kocası vefat etti ve (kızımın) gözü rahatsızlandı; ona sürme çekelim mi?' dedi. Allah Resûlü (s.a.v.) iki yahut üç kez 'Hayır' dedi; her seferinde 'Hayır' diyordu. Sonra: 'O ancak dört ay on (gün)dür. Oysa sizden biri câhiliyede bir yıl dolunca tezek atardı' buyurdu. Humeyd dedi ki: Zeyneb'e: 'Bir yıl dolunca tezek atmak nedir?' dedim. Zeyneb dedi ki: Bir kadının kocası vefat ettiğinde, (kadın) küçük ve derme çatma bir kulübeye girer, en kötü elbiselerini giyer, bir sene geçinceye kadar koku ya da başka bir şey sürmezdi. Sonra ona bir hayvan -eşek, koyun ya da kuş- getirilir, o da onunla (iddetini) bozardı (ona sürtünürdü). Sürtündüğü şey çoğu kez ölürdü. Sonra çıkar, ona bir tezek verilir, onu atardı. Ardından koku olsun başka bir şey olsun dilediğine geri dönerdi.