Muslim 4480

Bize Züheyr b. Harb tahdis etti; bize Yakub b. İbrahim tahdis etti; bize Zührî'nin kardeşinin oğlu, amcasından tahdis etti; bana Urve b. ez-Zübeyr, Aişe'nin şöyle dediğini haber verdi: Hind bint Utbe b. Rebia geldi ve dedi ki: Ey Allah'ın Resulü! Vallahi yeryüzünde, senin çadır halkından (ailenden) olanların zelil olmasını kendisinden daha çok arzu ettiğim bir çadır (halkı) yoktu. Bugün ise yeryüzünde, senin çadır halkından olanların aziz olmasını kendisinden daha çok arzu ettiğim bir çadır (halkı) yoktur. Bunun üzerine Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) buyurdu ki: "Nefsim elinde olana yemin olsun ki (bu sevgin) daha da (artacaktır)." Sonra (Hind) dedi ki: Ey Allah'ın Resulü! Ebu Süfyan eli sıkı (cimri) bir adamdır. Onun (malından) olan (bir şeyden) çoluk çocuğumuza yedirmemde bana bir günah var mı? (Resulullah) ona: "Hayır (yoktur); ancak örfe uygun (makul) şekilde (olmak kaydıyla)" buyurdu.