Muslim 6222

Bize Kuteybe b. Said tahdis etti, bize Ya'kub -yani İbn Abdirrahman el-Kari- Süheyl'den, o babasından, o Ebu Hüreyre'den (rivayet etti) ki, Rasulullah (s.a.v.) Hayber günü şöyle buyurdu: 'Bu sancağı, Allah'ı ve Resulünü seven bir adama mutlaka vereceğim; Allah onun eliyle fethi nasip edecek.' Ömer b. Hattab dedi ki: Emirliği (valiliği) o günden başka hiçbir zaman arzu etmemiştim. (Ömer) dedi: O göreve çağrılırım umuduyla ona doğru (kendimi) uzatıp öne çıktım. (Ravi) dedi: Rasulullah (s.a.v.) Ali b. Ebi Talib'i çağırıp sancağı ona verdi ve 'Yürü, Allah sana fetih nasip edinceye kadar arkana dönüp bakma' buyurdu. (Ravi) dedi: Ali biraz yürüdü, sonra durdu ve arkasına bakmadan haykırdı: Ey Allah'ın Resulü, insanlarla ne üzerine savaşayım? Buyurdu: 'Onlarla, Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Resulü olduğuna şehadet edinceye kadar savaş. Bunu yaptıklarında kanlarını ve mallarını -hakları müstesna- senden korumuş olurlar; hesapları da Allah'a aittir.'