Muslim 6297

Bana Abdülmelik b. Şuayb b. el-Leys b. Sa'd tahdis etti; bana babam, dedemden (naklen) tahdis etti; bana Ukayl b. Hâlid tahdis etti; dedi ki: İbn Şihâb şöyle dedi: Bana Saîd b. el-Müseyyeb ve Urve b. ez-Zübeyr, ilim ehlinden birtakım kişilerle birlikte haber verdiler ki, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) eşi Âişe şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sağlıklı iken şöyle buyururdu: 'Hiçbir peygamberin ruhu, cennetteki yerini görmeden, sonra da (dünya ile ahiret arasında) serbest bırakılmadan asla alınmaz.' Âişe dedi ki: Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) (ölüm hâli) inince, başı uyluğumun üzerinde iken bir süre baygınlık geçirdi, sonra ayıldı; gözünü tavana dikti, sonra: 'Allah'ım! (Beni) en yüce refîke (kavuştur)' dedi. Âişe dedi ki: 'Öyleyse artık bizi tercih etmeyecek' dedim. Âişe dedi ki: Ve onun sağlıklı iken bize anlattığı, 'Hiçbir peygamberin ruhu, cennetteki yerini görmeden, sonra da serbest bırakılmadan alınmaz' sözündeki hadisi (o anda) anladım. Âişe dedi ki: İşte Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) söylediği son söz, onun 'Allah'ım! En yüce refîke (kavuştur)' sözü oldu.