Muslim 6312

Bize Mansûr b. Ebî Müzâhim tahdis etti; bize İbrâhîm -yani İbn Sa'd- babasından, o Urve'den, o Âişe'den tahdis etti. (ح tahvîl) Bana Züheyr b. Harb da tahdis etti -lafız onundur-; bize Ya'kûb b. İbrâhîm tahdis etti; bize babam, babasından tahdis etti ki, Urve b. ez-Zübeyr kendisine, Âişe'nin de ona tahdis ettiğine göre: Rasûlullah (s.a.v.) kızı Fâtıma'yı çağırdı ve ona gizlice bir şey fısıldadı; (Fâtıma) ağladı. Sonra ona (yine) gizlice fısıldadı; (bu sefer) güldü. Âişe dedi ki: Fâtıma'ya: 'Rasûlullah'ın (s.a.v.) sana gizlice fısıldayıp da ağlamana, sonra fısıldayıp gülmene sebep olan bu (söylediği) şey nedir?' dedim. (Fâtıma) dedi ki: Bana gizlice (bir şey) fısıldadı ve ölümünü haber verdi de ağladım; sonra bana gizlice, ailesinden kendisine ilk kavuşacak (ardından ilk gidecek) kişinin ben olduğumu haber verdi de güldüm.