Muslim 6496

Bize Ukbe b. Mükrem el-Ammî tahdis etti; bize Ya'kûb -yani İbn İshâk el-Hadramî- tahdis etti; bize el-Esved b. Şeybân, Ebû Nevfel'den haber verdi (ki o şöyle dedi): Abdullah b. ez-Zübeyr'i Medine'nin akabesinde (asılı) gördüm. (Ebû Nevfel) dedi ki: Kureyş ve (diğer) insanlar onun yanından geçmeye başladı; nihayet Abdullah b. Ömer de onun yanından geçti ve önünde durup dedi ki: 'Selâm sana ey Ebû Hubeyb! Selâm sana ey Ebû Hubeyb! Selâm sana ey Ebû Hubeyb! Vallahi ben seni bundan men ederdim; vallahi ben seni bundan men ederdim; vallahi ben seni bundan men ederdim. Vallahi, bildiğim kadarıyla sen çok oruç tutan, çok (ibadete) kalkan ve akrabalık bağını çok gözeten (biri) idin. Vallahi, senin en kötüsü sayıldığın bir ümmet, elbette hayırlı bir ümmettir.' Sonra Abdullah b. Ömer çekip gitti. Abdullah'ın (bu) duruşu ve sözü Haccâc'a ulaştı; bunun üzerine ona (adam) gönderdi de (Abdullah b. ez-Zübeyr'in cesedi) kütüğünden indirildi ve Yahudilerin kabirlerine atıldı. Sonra (Haccâc), Abdullah'ın annesi Esmâ bint Ebî Bekr'e (haber) gönderdi; fakat (Esmâ) ona gelmeyi reddetti. (Haccâc) elçiyi ona tekrar gönderdi: 'Ya bana gelirsin, ya da sana saçlarından (örgülerinden) sürükleyecek birini gönderirim.' (Ebû Nevfel) dedi ki: (Esmâ yine) reddetti ve dedi ki: 'Vallahi, bana saçlarımdan sürükleyecek birini göndermedikçe sana gelmem.' (Ebû Nevfel) dedi ki: Bunun üzerine (Haccâc): 'Bana sandaletlerimi getirin' dedi. Ayakkabılarını giydi, sonra salına salına (çalımla) yürüyüp nihayet onun (Esmâ'nın) yanına girdi ve dedi ki: 'Allah'ın düşmanına nasıl davrandığımı gördün mü?' (Esmâ) dedi ki: 'Ben, senin onun dünyasını harap ettiğini, onun da senin ahiretini harap ettiğini gördüm. Bana ulaştığına göre sen ona: Ey iki kuşaklı (kadının) oğlu, diyormuşsun. Evet vallahi, ben iki kuşak sahibiyim! Onlardan biri, kendisiyle Resûlullah (sav)'in ve Ebû Bekr'in yiyeceğini hayvanlar(ın erişmesin)den (koruyup) yukarı kaldırdığım kuşak idi; diğerine gelince, o, (her) kadının vazgeçemeyeceği (bel) kuşağıdır. Şunu (bil ki), Resûlullah (sav) bize: Sakîf (kabilesin)de bir yalancı ve bir helâk edici (zalim) (çıkacağını) haber vermişti. Yalancıya gelince, onu gördük; helâk ediciye gelince, senden başkası olduğunu sanmıyorum.' (Ebû Nevfel) dedi ki: Bunun üzerine (Haccâc) onun yanından kalkıp gitti ve ona hiçbir cevap vermedi.