Muslim 6508

Bize Şeybân b. Ferrûh tahdis etti; bize Süleymân b. el-Mugîre tahdis etti; bize Humeyd b. Hilâl, Ebû Râfi'den, o Ebû Hüreyre'den (rivayet etti) ki: (Ebû Hüreyre) şöyle dedi: Cüreyc bir manastırda (savmaada) ibadet ederdi. Derken annesi ona geldi. Humeyd dedi ki: Ebû Râfi', Ebû Hüreyre'nin, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) tasvirine uygun olarak yaptığı tasviri bize gösterdi; annesi onu çağırdığında elini kaşının üstüne nasıl koyduğunu, sonra ona doğru başını kaldırıp onu çağırdığını (anlattı). (Annesi): 'Ey Cüreyc, ben senin annenim, benimle konuş' dedi. Onu namaz kılarken buldu. (Cüreyc): 'Allah'ım, annem mi namazım mı?' dedi ve namazını tercih etti. Bunun üzerine (annesi) döndü. Sonra ikinci kez tekrar geldi ve: 'Ey Cüreyc, ben senin annenim, benimle konuş' dedi. (Cüreyc): 'Allah'ım, annem mi namazım mı?' dedi ve namazını tercih etti. Bunun üzerine (annesi): 'Allah'ım, şu Cüreyc benim oğlumdur; ben onunla konuştum, o benimle konuşmaktan kaçındı. Allah'ım, fahişeleri ona göstermedikçe onun canını alma' dedi. (Ebû Hüreyre) dedi ki: Eğer onun baştan çıkması (fitneye düşmesi) için beddua etseydi, mutlaka fitneye düşerdi. (Ebû Hüreyre) dedi ki: Onun manastırına sığınan bir koyun çobanı vardı. (Ebû Hüreyre) dedi ki: Köyden bir kadın çıktı, çoban onunla (zina) yaptı, kadın hamile kaldı ve bir erkek çocuk doğurdu. Ona: 'Bu (çocuk) kimden?' denildi. Kadın: 'Bu manastırın sahibinden' dedi. (Ebû Hüreyre) dedi ki: Baltalarını ve kazmalarını alıp geldiler ve ona seslendiler; onu namaz kılarken buldular, onlarla konuşmadı. (Ebû Hüreyre) dedi ki: Manastırını yıkmaya başladılar. (Cüreyc) bunu görünce onların yanına indi. Ona: 'Şu kadına sor' dediler. (Ebû Hüreyre) dedi ki: (Cüreyc) tebessüm etti, sonra çocuğun başını sıvazladı ve: 'Baban kim?' dedi. Çocuk: 'Babam koyun çobanıdır' dedi. Bunu ondan işitince: 'Manastırından yıktığımızı altın ve gümüşle yeniden yapalım' dediler. (Cüreyc): 'Hayır, fakat onu eskiden olduğu gibi topraktan yeniden yapın' dedi. Sonra oraya çıktı.