Muslim 6572

Bize Abdullah b. Abdurrahman b. Behrâm ed-Dârimî tahdis etti, bize Mervân -yani İbn Muhammed ed-Dımaşkî- tahdis etti, bize Saîd b. Abdülazîz, Rebîa b. Yezîd'den, o Ebû İdrîs el-Havlânî'den, o Ebû Zer'den (r.a.), o Peygamber'den (s.a.v.), onun Allah Tebâreke ve Teâlâ'dan rivayet ettiğine göre (Allah) şöyle buyurdu: "Ey kullarım! Ben zulmü kendime haram kıldım ve onu aranızda da haram kıldım; öyleyse birbirinize zulmetmeyin. Ey kullarım! Benim hidayet verdiklerim müstesna, hepiniz sapkınsınız (yolunu şaşırmışsınız); öyleyse benden hidayet isteyin ki size hidayet edeyim. Ey kullarım! Benim doyurduklarım müstesna, hepiniz açsınız; öyleyse benden yemek isteyin ki sizi doyurayım. Ey kullarım! Benim giydirdiklerim müstesna, hepiniz çıplaksınız; öyleyse benden giyecek isteyin ki sizi giydireyim. Ey kullarım! Siz gece gündüz günah işliyorsunuz, ben ise bütün günahları bağışlarım; öyleyse benden mağfiret dileyin ki sizi bağışlayayım. Ey kullarım! Siz bana zarar verecek dereceye ulaşıp da bana zarar veremezsiniz; bana fayda verecek dereceye ulaşıp da bana fayda veremezsiniz. Ey kullarım! Eğer sizin evveliniz ve âhiriniz, insanınız ve cininiz, içinizden en takvâlı bir adamın kalbi üzere olsalardı, bu benim mülkümde hiçbir şey artırmazdı. Ey kullarım! Eğer sizin evveliniz ve âhiriniz, insanınız ve cininiz, en günahkâr bir adamın kalbi üzere olsalardı, bu benim mülkümden hiçbir şey eksiltmezdi. Ey kullarım! Eğer sizin evveliniz ve âhiriniz, insanınız ve cininiz bir düzlükte (tek bir yerde) durup benden isteselerdi de ben her insana istediğini verseydim, bu, bir iğnenin denize daldırıldığında (denizden) eksilttiği kadar bile benim yanımdakinden bir şey eksiltmezdi. Ey kullarım! Bunlar ancak sizin amellerinizdir; onları sizin için sayıp tespit ederim, sonra da onların karşılığını size tam olarak öderim. Kim hayır bulursa Allah'a hamd etsin; kim de bundan başkasını bulursa nefsinden başkasını kınamasın." Saîd dedi ki: Ebû İdrîs el-Havlânî bu hadisi rivayet ettiğinde iki dizi üzerine çökerdi.