Muslim 6705

Bize Züheyr b. Harb rivayet etti, (dedi ki) bize Cerir, Süheyl'den, o da babasından, o da Ebu Hüreyre'den rivayet etti, (Ebu Hüreyre) dedi ki: Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: 'Şüphesiz Allah bir kulu sevdiğinde Cebrail'i çağırır ve: Ben falancayı seviyorum, sen de onu sev, der. (Ebu Hüreyre) dedi ki: Bunun üzerine Cebrail onu sever. Sonra gökte nida eder ve: Şüphesiz Allah falancayı seviyor, siz de onu sevin, der. Bunun üzerine gök ehli de onu sever. (Ebu Hüreyre) dedi ki: Sonra yeryüzünde ona kabul (sevilirlik) konulur. Bir kula da buğzettiğinde Cebrail'i çağırır ve: Ben falancaya buğzediyorum, sen de ona buğzet, der. (Ebu Hüreyre) dedi ki: Bunun üzerine Cebrail ona buğzeder. Sonra gök ehli arasında: Şüphesiz Allah falancaya buğzediyor, siz de ona buğzedin, diye nida eder. (Ebu Hüreyre) dedi ki: Bunun üzerine onlar da ona buğzederler. Sonra yeryüzünde ona buğz (nefret) konulur.'