Muslim 6733

Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe, Züheyr b. Harb ve Ebû Saîd el-Eşecc tahdis edip dediler ki: Bize Vekî' tahdis etti; (ح) ve bize İbn Nümeyr tahdis etti, bize babam tahdis etti, bize A'meş tahdis etti; (ح) ve bize Ebû Küreyb tahdis etti -lafız ona aittir-, bize Ebû Muâviye tahdis etti, bize A'meş, Sa'd b. Ubeyde'den, o Ebû Abdurrahman es-Sülemî'den, o Ali'den (naklen) tahdis etti; dedi ki: Bir gün Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) oturuyordu, elinde de yeri dürttüğü bir çubuk vardı. Başını kaldırıp buyurdu ki: 'Sizden hiçbir can yoktur ki cennet ve cehennemdeki yeri (menzili) bilinmiş olmasın.' Dediler ki: Ey Allah'ın Resûlü, o halde niçin amel edelim, (yazgımıza) tevekkül edip bırakmayalım mı? Buyurdu ki: 'Hayır. Amel edin, çünkü herkes ne için yaratıldıysa ona kolaylaştırılmıştır.' Sonra şu ayeti okudu: {Kim verir ve sakınırsa, en güzeli tasdik ederse...} '...onu en zora kolaylaştırırız' sözüne kadar.