Muslim 7210

Bana Ebû Ammâr Hüseyn b. Hureys tahdis etti. Bize el-Fadl b. Mûsâ, el-Hüseyn'den, o Matar'dan tahdis etti. Bana Katâde, Mutarrif b. Abdillah b. eş-Şıhhîr'den, o da Mücâşi'oğulları'nın kardeşi İyâz b. Himâr'dan tahdis etti. (İyâz) dedi ki: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gün aramızda hutbe vermek üzere ayağa kalktı ve buyurdu ki: "Şüphesiz Allah bana emretti." Ve (râvi) hadisi, Hişâm'ın Katâde'den rivayeti gibi sevk etti ve şunu ekledi: "Şüphesiz Allah bana, hiç kimse bir başkasına karşı böbürlenmesin ve hiç kimse bir başkasına zulmetmesin (haddi aşmasın) diye tevazu göstermenizi vahyetti." Rivayetinde şöyle dedi: "Onlar içinizde peşinden gidenler (tabi) durumundadır; ne aile ne mal peşine düşerler." Ben: "Bu gerçekleşecek mi, ey Ebû Abdillah?" dedim. (Katâde) dedi ki: Evet, Allah'a yemin olsun ki ben onlara Câhiliye'de yetiştim; öyle ki adam, bir kabilenin (koyunlarını) güder de onların cariyesinden başka (bir şeyi) olmaz da onunla zina ederdi.